What’s up, WhatsApp?!

What’s up, WhatsApp?!Na een nacht vol met dromen over puppy’s, kittens en babyeendjes open ik langzaam mijn ogen. Mijn kat Chilli kijkt me aan en miauwt. Ik draai me om na het ruiken van de lucht uit haar bek. Ik pak mijn telefoon.124 nieuwe berichtenWHAT THE HELL?! Gelijk schieten er meerdere scenario’s door mijn hoofd. Wat is er gebeurd? Wie is er overleden? Heb ik me verslapen? Ik open snel mijnWhatsApp. Van de vijf groepsgesprekken waar ik in zit, zijn er twee vannacht héél erg actief geweest.

In de ene groepschat gingen de gesprekken over een spontane date die midden in de nacht had plaats gevonden. Ik stuur snel een smiley. De andere groepschat ging voornamelijk over een bepaalde dronken actie. Ik scroll snel door het gesprek heen en moet er heel hard om lachen. Ik heb nog een andere app binnen gekregen. Een foto van een leuke jongen waar ik af en toe mee chat, die een bordje vast houdt met de tekst ‘drankje doen?’

Tijdens een lunch met mijn vriendinnetjes komt het onderwerp ‘flirten via Whatsapp’ ter sprake. Meteen zegt vriendin E. dat ze daar heel goed in is. Ik geloof haar. E is een heel direct meisje in het dagelijks leven. Als ze een jongen leuk vindt, gaat ze er gewoon op af. Ze citeert wat uit haar gesprekken. Ik bloos er zelfs een beetje door. Als ze dan vervolgens zegt dat sommige jongens worden afgeschrikt door haar directe geflirt, geloof ik dat meteen. Ze haalt haar schouders op. “Boeiend, als ze mij al niet aan kunnen via een onschuldige chat op de WhatsApp, dan heb ik niks aan ze.”

Vriendin S. is wat subtieler wat dat betreft. Ze leest een paar van haar WhatsApp-gesprekken met haar nieuwe flirt voor. Ze vraagt hem hoe zijn dag was, of-ie leuke plannen heeft en verder gaat het over alledaagse onderwerpen. Als het dan eenmaal zo ver is dat de jongen in kwestie met flirterige vragen komt, weet ze vaak niet wat ze terug moet sturen. Dan vliegen de app-jes onze kant op. “AAAH IK HEB ADVIES NODIG!” Gelukkig ben ik altijd heel goed in advies geven over andermans liefdesleven, advies dat ik zelf ook weleens mag gaan volgen.

Ik heb al een tijdje contact met een jongen via WhatsApp. Hij begint altijd het gesprek met een simpele ‘Hey’. Dan verwacht hij dus dat ik alle vragen stel. Hij antwoordt dan vervolgens alleen maar met ‘ja’, ‘nee’, ‘oke’ etc. Elke keer hetzelfde. Erg vermoeiend. Ik ben sindsdien ook heel goed in het dood laten bloeden van dit soort gesprekken. De andere jongen waar ik mee app, degene van de foto, is wat origineler en toont ook meer interesse. Vaak ben ík dan degene die lompe antwoorden terug stuurt. Achteraf bedenk ik een flirteriger antwoord dat ik veel beter had kunnen sturen. Maar ja, het is net zoals tijdens een echt gesprek. Domme antwoorden kan je niet meer terug nemen.

WhatsApp; erg verslavend, af en toe vermoeiend, maar ik ben nog nooit zo up-to-dategeweest over het leven van al mijn vrienden en over wat er in hun leven speelt. Maar wat betreft flirten via de app gaat het mij net zo ongemakkelijk af als in het echte leven.

foto: Martika de Sanders
styling: Jantine de Vroome
visagie: Rosa Dijkstra
met dank aan: Zipper, H&M, Bijenkorf, Calvin Klein, Fendi & O my bag

Frankee’s irritaties

Blog: Frankee's irritaties
Ik open de koelkast. Ik zucht.Niks lekkers. Ik kijk in de kasten. Ook daar vind ik niks lekkers. Mijn buik schreeuwt om aandacht. Ik draai me om en kijk weer in de koelkast. Waarom doe ik dit? Alsof in die ene minuut mijn koelkast magisch gevuld zou zijn met nieuw voedsel. Irritaties alom, omdat ik niks in huis heb en om mijn domme gedrag.

Voordat ik mezelf naar de supermarkt sleep, check ik nog even mijn Facebook. Ik zucht; mensen die hun eigen foto of status liken op Facebook. Waarom doe je dat? Bang dat anders niemand anders het leuk vindt? Heb je echt die bevestiging van jezelf nodig? I don’t get it. 

Uiteindelijk stap ik op de fiets om de stad in te gaan. Na een eeuw voor een rood stoplicht te wachten, kan ik eindelijk doorfietsen. Ik fiets met een lekkere vaart naar de supermarkt om voedsel te regelen voor mijn nog-steeds-lege-buik. Mijn vaart mindert als ik achter een fietsend koppelterecht kom. Hand in hand op de fiets. Ik kan hier niks mee. Ik bel. Ze kijken om, blijven doorfietsen en geven mij een gebaar dat ik langs ze kan gaan. Nee, dat kan ik niet. Jullie versperren het fietspad zodanig met jullie kleffe gedoe. Irritatiefactor 100. Jullie zijn geen Siamese tweeling – sterven jullie als jullie elkaar los laten? Is dat het?

Eenmaal aangekomen in de supermarkt zie ik een van de grootste verschrikkingen van de wereld. Een vrouw op Crocs. CROCS! Ik heb er serieus nachtmerries over. Het gaat zelfs zo ver dat ik niet eens wil praten met mensen die ze aan hebben. Wie heeft bepaald dat Crocs in het straatbeeld mogen? Tenzij je in de verzorging werkt, heeft niemand het recht om die verschrikkelijk lelijke dingen te dragen. En kom niet met het argument dat ze lekker zitten, want dat zeggen meiden ook over Uggs. En daar kan ik ook niks mee. Ik heb genoeg vriendinnen die ze dragen en ik vind ze lelijk. Vraag aan elke willekeurige man wat ze ervan vinden en ze zullen allemaal zeggen dat ze de schoenen niet mooi vinden. En de mannen die zeggen dat ze Uggs wél mooi vinden, hebben zelf thuis een paar staan. En dat vind ik nog erger. Mannen met Uggs. Die combinatie is niet te doen.

Samen met al mijn ergernissen doe ik boodschappen. Chocola, Spa rood en kattenvoer. Boodschappen van een single boy. Ik spring op de fiets terug naar huis, waar ik voor mijn deur bijna word aangereden door toeristen op een fiets. Tot tien tellen en kalm blijven…

Ik installeer mezelf op de bank. Het irriteert me dat alle tv-series een zomerstop hebben. Dan maar weer een DVD uit de kast halen.

De film start. Mijn katten komen naast me zitten. Ik open een zak M&M’s en ze verdwijnen in mijn buik. Ik kan weer rustig ademen. Alle irritaties zijn weg.

foto: Martika de Sanders
styling: Jantine de Vroome
visagie: Rosa Dijkstra
met dank aan: Zipper, H&M, Bijenkorf, Calvin Klein, Fendi & O my bag