Bzzz….

Blog Frankee: Bzzz....Nederland heeft de afgelopen dagen zulk lekker weer gehad en iedereen geniet er met volle teugen van. Ik vind het in ieder geval heerlijk om elke ochtend begroet te worden doorzonnestralen.

Het geeft je een reden om elke dag lekker naar buiten te gaan en te genieten van de dag. Mij hoor je niet klagen over deze lekkere lente… Behalve over een ding.

MUGGEN.

Ja, hartstikke leuk die mooie zonnige dagen, maar elk jaar met dit weer komen die idiote beesten ook weer tevoorschijn. Er is niks vervelender dan te moeten luisteren naar dat irritante gezoem als je probeert te slapen.

Die domme muggen komen gewoon, heel brutaal zonder aankondiging, je kamer ingevlogen en dagen je van een afstand uit. Slapen gaat mij de laatste tijd al niet zo makkelijk af dus bedenk je maar eens in hoe blij ik word van die kleine duivels.

Vannacht was het weer zo ver. Ik hoorde een bzzzz. Licht aan. Nergens een mug te bekennen.Licht uit. Bzzz, in mijn oor. Ik doe mijn nachtlamp aan. Ik zie de mug chillen op een muur. Als een ninja spring ik uit mijn bed, doe ik een radslag en een koprol en plet ik de mug dood op de muur. Erg vies en misschien onwijs gemeen maar ik ben toch enorm opgelucht. Ik kan weer slapen.

Bzzzz…

Ik doe een oog open. Ik vloek. Muggen zijn net als muizen. Ze komen nooit alleen feesten. Het gezoem gaat door. Ik word uitgelachen door de mug. Grof geschut moet er aan te pas komen. Ik pak mijn elektrische muggenmepper. Degene die dit barbaarse ding heeft uitgevondenm had waarschijnlijk net zo’n hekel aan muggen als ik en ik ben hem dankbaar. Ik voel me in ieder geval altijd erg bad ass als ik in de weer ben met dat ding.

Als Frankee the mosquito slayer mep ik wat om me heen. Nadat ik een paar keer iets hoor knetteren, ben ik ervan overtuigd dat ik alle muggen uit mijn kamer heb verbannen. Vermoeid, bezweet en onwijs gelukkig duik ik weer onder de dekens.

Ik doe mijn ogen open. Ik kijk naar buiten en zie de zon schijnen. Ik glimlach. Terwijl ik mij klaarmaak voor weer een zonnige dag zie ik een reflectie van mezelf in de spiegel.

Twee muggenbulten zo groot als erwten glimmen op mijn voorhoofd.

Ik zie er uit alsof ik hondsdolheid heb. Ik gil en verdoem alle muggen in de wereld. Ergens zit er een dikke mug gevuld met mijn bloed mij uit te lachen en ik kijk naar buiten, wensend dat het regent, zodat ik een reden heb om binnen te blijven.

Gebruiksaanwijzing

Blog Frankee: Gebruiksaanwijzing
Ik was onderweg naar Hilversum voor mijn maandelijkse lunch met mijn moeder. Het zonnetje scheen, ik had muziek opstaan,minding my own business.

Totdat er een man naast me ging zitten. Een vieze oude man om precies te zijn. Hij klapte zijn krant uit en terwijl hij zijn krant aan het ‘lezen’ was, belandde zijn pink op mijn knie. Ik dacht eerst dat het per ongeluk was.

Tot hij mij ging ‘aaien’ met die vieze pink. Uit walging en van schrik riep ik dat hij zijn vinger weg moest halen, voordat hij straks een gebroken pink zou hebben. De vieze oude man stond op en ging ergens anders zitten.

Waarom denkt deze man dat het normaal is om vreemden aan te raken? Wat is er mis met hem?Ik begrijp sommige mensen echt niet.

Hoe handig zou het zijn als iedereen gewoon een gebruiksaanwijzing of een soort label had? Waar de desbetreffende persoon wordt omschreven. Met daarbij een korte of lange, ligt er net aan hoe ingewikkeld die persoon is, instructie over hoe je met die persoon om moet gaan.

Geloof me, irritaties en misverstanden zouden dan veel minder voorkomen. Als de vieze oude man naast me was gaan zitten en ik op zijn label had kunnen lezen dat hij ervan houdt om onschuldige bijstanders aan te raken dan was ik meteen ergens anders gaan zitten.

Ook met daten zou het superhandig zijn. Als je een leuke gozer ziet met uitgaan en je meteen op zijn label kan lezen dat hij geen ambities, geen geld en geen liefde voor zijn ouders heeft, weet je meteen dat je hem beter kunt laten lopen.

En als we dan toch bezig zijn: kunnen we dan ook gelijk de bijwerkingen erbij zetten? ‘Daten met deze jongen geeft je een laag zelfbeeld en hij zorgt er ook voor dat de koelkast altijd leeg is.‘ Denk je eens in hoeveel tijd, verdriet en gedoe het scheelt als iedereen gewoon een eigen gebruiksaanwijzing had.

Niet meer afgaan op iemands uiterlijk, maar op iemand gebruiksaanwijzing. Wat een verademing.Het datingsleven lijkt dan niet meer op een vleesfabriek, maar meer op een Kijkshop. Na het lezen van de omschrijving weet je al genoeg.

Wat in mijn gebruiksaanwijzing zou staan?
– Voer hem een paar keer per dag chocola, anders wordt hij chagrijnig.
– Wil je hem laten slapen? Zorg dan dat zijn poezen bij hem in bed liggen.
– Hij is een enorme dromer dus zorg ervoor dat je alle sprookjes uit je hoofd kent.
– Hij is superchaotisch en slecht in opruimen. Een paar keer in de week stofzuigen en de troep die hij maakt opruimen, wordt gewaardeerd.
– Hij kan niet met geld omgaan. Wees niet verbaasd als hij zijn geld voor jullie etentje heeft uitgegeven aan een nieuwe trui en jij zijn eten voor hem moet betalen.
– Hij kan enorm psychotisch worden als hij jaloers is. Tip: Ren voor je leven…

Oh wacht… hier gaat iets fout.

Hoe makkelijk het ook zou zijn om alle freaks te kunnen herkennen door het lezen van zijn/haar persoonlijke gebruiksaanwijzing denk ik dat ik toch dat ik afzie van mijn mening. Door mijn gebruiksaanwijzing zou de gemiddelde persoon mij ook als freak kunnen zien. Zo kom ik waarschijnlijk nooit de liefde van mijn leven tegen. Dus ik zeg laat maar, ik probeer zelf wel achter iemands gebruiksaanwijzing te komen…

Bedankt… voor niks.

Blog Frankee: Bedankt... voor niks.

Ik ben single. Ik heb geen kinderen. Ik heb twee poezen die ik prima een halve dag alleen kan laten. Met andere woorden: ik heb genoeg tijd voor een sociaal leven.

En dat is precies wat ik de afgelopen tijd heb gedaan. Drie verjaardagen, een housewarming, een babyshower en een verlovingsfeest, allemaal in één maand. Allemaal evenementen waarin mensen verwachten dat je met een cadeau komt aanzetten. Ik bedoel, dat is nou eenmaal wat wij normale mensen doen. En geloof me, ik ben blij dat ze mij vragen. Ik hou van gezelligheid, maar soms vraag ik mij weleens af waar ik het allemaal voor doe.

Ik word steeds vaker uitgenodigd door vage Facebook-kennissen (we hebben ze allemaal) voor de meest random verjaardagsfeestjes. Vaak krijg ik een berichtje erbij waarin staat dat ze het leuk zouden vinden als ik kom en dat ze geen cadeau verwachten. Who are you kidding?! Iedereen wil een cadeau als je jarig bent. Ga niet liegen. Je bent jarig, op die dag heb je het recht om een egoïstisch monster te zijn en van iedereen te verwachten dat ze komen met een cadeau. Ik geef het toe, ik ben ook zo’n persoon die zegt dat-ie niks wil als je op mijn verjaardag komt, maar ik onthoud het zeker wel als je te gierig bent om een klein presentje te brengen. ‘Ik zorg voor eten en drank en jij kan niet eens een reep chocola voor me halen? Gier!’

Weet je wat net zo erg is als geen cadeau krijgen? Een flutcadeau waar je niks aan hebt! ‘Hier heb je een gift card voor Hunkemöller!’ ‘What the hell moet ik hiermee? Tenzij je in je tas ook eengift card hebt voor plastische chirurgie heb ik dit echt niet nodig. Bedankt… voor niks.’

Om terug te komen op mijn drukke sociale agenda van de afgelopen weken. Het heeft ervoor gezorgd dat ik onwijs blut ben. Een 10 euro gift card voor de verjaardag van een vage kennis, 25 euro voor de verjaardag van mijn goede vriendin, een domme geurkaars van 15 euro voor die housewarming, een knuffel van 20 euro voor een babyshower, etc. Tel al die cadeaus bij elkaar op en vind je het dan nog steeds gek dat mijn avond maaltijden bestaan uit soep en stokbrood?

Hartstikke leuk voor mijn bankrekening dat ook juist Koningsnacht en Koningsdag precies in deze armoedige periode in mijn leven viel. Als een enorme zwerver heb ik de dag voor Koningsnacht wat drankjes ingeslagen en ben ik met mijn oude rugzak van de basisschool door Amsterdam gebanjerd. Tegen iedereen die het maar wilde horen schreeuwde ik dat ik maar voortaan ook verjaardagsfeestjes ga houden voor mijn poezen en verwacht dat iedereen wat voor ze mee neemt. Het liefst eten, kattengrind of een gift card voor de dierenarts, want huisdieren zijn nou eenmaal prijzig. Erg slim idee van mezelf, al zeg ik het zelf. Op deze manier hou ik geld over om cadeaus te kopen voor mijn mede egoïstische monsters. Maar eerst nu maar eens geld tussen mijn bank zoeken voor Bevrijdingsdag.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s